rutinin dayanıl-maz hafifliği

Her heyecan, sonunu bir rutin sıkılışa bırakmaya mahkum olduğunu bilir aslında.
yenilik güzeldir, değişiklik tatlıdır evet ama sonunda rutine bağlandı mı herşey hiç durmadan kaçmak lazım. yapabiliyor muyum?....
birazı için evet birazı için hayır.
kimseyi kandırmayalım.
yeni hayatlar, yeni insanlar, yeni yerler, yeni kokular, renkler belki de masada duran yeni bir fincan, yeni bir diş fırçası...
herşeyin yenisi kendine has bir haz verirken giderek bir yorgunluğun kollarına bırakır kendini...
-abi işimi değiştiremeye karar verdim buranın havası bozuldu.
--değiştir abi be yenilik iyidir, kendine gelirsin.
ama en sonunda o yeni de eskir, diğeri de eskir, bir diğeri de.
her mekanik oluşum bir gün bozulacaktır.
her yeni başlangıç yerini rutini yaşamanın dayanılmaz lüksüne bırakır.
evet rutin lükstür, çünkü alışmışlık, hakimiyet vardır özünde.
insanın organlarının patlayacak gibi olması,
bu lüks rutinin dayanılmaz hafifliğinin, dayanılmaz bir yüke dönüştüğü zamana denk gelir.
değişiklik güzeldir, her yenisini kovalarken yaşlandığını bile farketmez insan.
her güzel yeni de yaşlanmaya mecburdur en sonunda.
// ama yine de güzeldir.