Çocuk.....
Elleri, ayakları küsmüş bedenine... oynamıyor yine...
Gider belki, gölgesi de sizin olsun...
Korkuları çığlık çığlığa, susturamıyor.
Güvenmek istiyor...
Güvenerek sevmek
Güvenmek...
Gü-ven-mek
Güven-mek
Güven-me-k
Neyse...

Bu kez ağlamaz belki... hem zaten içine akmaz mı tüm gözyaşları büyüdüğünde...

eksik hissetmek bazen...

her şeye ve herkese dair.

doors i left behind - all closed

yazasım yok son günlerde...
kelimelerim yorgun, cümlelerim yapış yapış...
üç nokta ile bitiyor her başlangıç...

Uzun yürümelerden

Sonra bitkin düşerek
Bu bir çocuk oyunu:
Ben seni çektim çekerek.
Şimdi hangi kitaplardan
Öğreneceksiniz onu,
Gelmiyorsa bazı şeyler
Çocukluktan geçerek.
Kasırgayı, doluyu
Yemiş de düşmüş gibi
Issız kaldırımlarda
Garip gece kelebeği
Düşe kalka sekerek.
Şimdi hangi yollardan
Siliniyor izleri
Çağ dışı bir çağrıyı
Sigara içer gibi
İçine çekerek.
Dünya böyle gidiyorsa
Elbet bir nedeni var
Ben sana küstüm küserek.

Behçet Necatigil

cocukluk

gökyüzü gibi bir şey şu çocukluk hiçbir yere gitmiyor...