Elimde kalemim...
insanlar çizdim, yollar çizdim....
silüetimin kenar çizgilerinden geçtim tekrar tekrar yagmurda akmasın diye.
silgim düşmüş silemedim istemediklerimi. parmagıma tükürdüm işe yarar diye, bombok oldu.
çizgilerin üzerini karaladım yeni bir evren doğurdum kağıda...
kalemimkağıda battı.
//sonra sıkıldım ışıkları kapattım, battaniyemin altından kendi dünyama açıldım...
görmeden yazdım boşluğa. bunlar çıktı elimden.
uyudum sonra gecem çökünce göz kapaklarımın perdesine.
uyudum uyanmak istemeden...
No comments:
Post a Comment