Çocuk.....
Elleri, ayakları küsmüş bedenine... oynamıyor yine...
Gider belki, gölgesi de sizin olsun...
Korkuları çığlık çığlığa, susturamıyor.
Güvenmek istiyor...
Güvenerek sevmek
Güvenmek...
Gü-ven-mek
Güven-mek
Güven-me-k
Neyse...

Bu kez ağlamaz belki... hem zaten içine akmaz mı tüm gözyaşları büyüdüğünde...

eksik hissetmek bazen...

her şeye ve herkese dair.

doors i left behind - all closed

yazasım yok son günlerde...
kelimelerim yorgun, cümlelerim yapış yapış...
üç nokta ile bitiyor her başlangıç...

Uzun yürümelerden

Sonra bitkin düşerek
Bu bir çocuk oyunu:
Ben seni çektim çekerek.
Şimdi hangi kitaplardan
Öğreneceksiniz onu,
Gelmiyorsa bazı şeyler
Çocukluktan geçerek.
Kasırgayı, doluyu
Yemiş de düşmüş gibi
Issız kaldırımlarda
Garip gece kelebeği
Düşe kalka sekerek.
Şimdi hangi yollardan
Siliniyor izleri
Çağ dışı bir çağrıyı
Sigara içer gibi
İçine çekerek.
Dünya böyle gidiyorsa
Elbet bir nedeni var
Ben sana küstüm küserek.

Behçet Necatigil

cocukluk

gökyüzü gibi bir şey şu çocukluk hiçbir yere gitmiyor...

lorem ipsum - fatal gazi büyüsü

"Lo remin su dolar sitem et, konseyde dur adi pis king eli, sevda reis mor tempo dinciydi dün tut habire et dönere magma ali kuğu tut, benim adminim ve nizam ki losttur, ek serzeniş ulan copla polis bi süt al, içip eve comodor konsol at."

=)


by delithekid

alıntı

deli... hmmm... zordur deli olmak. yerinde olunmaz, olunmak da istenmez. bilinmelidir ki her şeyin farkında olmaktır insanı deliliğe sürükleyen. gülhane parkı'nda olmak daha güzeldir oysa. canı acır delinin, çok acır. dindirmek istese de başaramaz bir türlü. ölmeyi başaramadığı gibi. ve yaşamayı. katlanılır mı hiç? artık kanayan bir mendil nasıl katlanırsa. kolay değildir deli olmak, her delinin harcı değildir. beynindeki yangını söndürmeye çalışır içerek, ne kadar sağlıklı yaşamak istese de. olmaz. olsa ya. olamaz. bıraktıklarına yeniden başlar. uyumaz, sızar. uyanamaz bu dünyaya. indir, cindir, incinir. kimseyi incitmeyeyim derken kendini kırıp parçalar. ve camdan kalp asla yapıştırılamaz. yapış yapış tükürülen aşk nedir, çiğnenmeden yutulan umut kimdir, merak eder. hep "her şey çok güzel olacak" der durur da durduğu yerde durmaz. 1500 cigabayt hafızası vardır, oysa unutmak hatırlamaktan daha iyidir. ama anlamak çözmeye yetmez. çünkü yüreğin belleği vardır. yüreğini sevsinler, bayram falan bilmez. kurbanları sevmez. deliye her gün bayram falan değildir. bazen kendini iyi hissetse de "zamana kafam girsin" düşmez dilinden, büyüdükçe küçüldüğünü bilir. çocukluk yücedir, özler parlak yıldızları. büyüyünce bozulur büyü ve güvenilmez kimseye. kendine bile. ve güvenin olmadığı yer, en yakın sokaktır cehenneme. denir ki, cehennemin bir adım ötesi cennet, cennetin bir adım ötesi cehennemdir. ve götü boklu bir elma uğruna cennetten kovulmuştur bir kere. herkes gibi. oysa kızmaz yılana. kıyamaz kimseye. herkesi sevmek istese de derinlerinde bir yerde inanılmaz bir öfke gömülüdür. bir türlü çıkaramaz, kendine yansıtır. kırar kendini, yaralar, yaralar da sürünür, ölmez. ölemez. ölümsüz müdür, nedir. bilinmez. deli gibi yoktur, sözün gelişidir. geliş gidiş kapalıdır, dönüş ötededir. deli, vardır. hep oradadır, bulaşılmaz. kim bilir, bulaşıcıdır. ki uzaklar çağırsa da yaşam başka yerdedir. kulakları küpeli değildir, kuyuya taş falan da atmaz. manyak değildir. keçileri kaçıranlar için tekrarı yoktur. var yoktur, yok vardır, yok yoktur, bok vardır. varla yok arasında, kendini deler geçer. bu yazdıklarını okur da güler geçer. ah, değil mi ama: her şey geçer, hiçbir şey geçmese de. her şey için hep çok geç olsa da bu gece yine erkencidir, biraları kendindendir. deli midir, ne midir. herkesin tuttuğu kendinedir. iyidir, iyidir.

delithekid
30.11.2008