uzanmışım teknenin sırtına. sırtım sırtına değmiş, aramızda bir bağ kurulmuş akşam biteceğini bile bile. güneş öyle yakmış ki... rüzgar halime acımış olsa gerek arada kulağıma üflemiş serin serin. ya da güneşle işbirliği yapmış hınzır, cayır cayır yandığımı hissetmeyeyim diye. sağ tarafı izlemişim hep çünkü soldan güneş vurmuş gözüme, gördüğüm tek şey beyazlık olmuş... dönüş yoluna doğru güneş benden alacağı tüm sıvıyı çekip tatmin olduktan sonra arkasını dönmüş. yatmışım tuzdan kaskatı kesilmiş havlumun üzerine, sırtım yanmaktaymış fena halde. saatlerdir izleyemediğim gökyüzünün tadını çıkarmışım, bir de arkadaşım varmış benimle aynı yöne bakan:) yalnız değilmişim.
No comments:
Post a Comment